తృప్తి

ఒకప్పుడు ధర్మవరం అనే పల్లెటూరిలో రామయ్య అనే రైతు ఉండేవాడు. అతనికి పెద్ద కుటుంబం, కానీ భూమి మాత్రం కొంచెం. ప్రతి ఏటా వర్షాలు సరిగ్గా పడక, పంటలు చేతికి అందేవి కావు. అప్పులు పెరిగిపోయాయి. రామయ్య మనసులో మాత్రం ఎలాగైనా తన కుటుంబాన్ని సుఖపెట్టాలనే తపన ఉండేది.


ఒకరోజు, ఊరి గుడి దగ్గర ఒక సాధువు వచ్చాడని తెలిసింది. ఆ సాధువుకి మహిమలున్నాయని, ఆయన చెప్పినట్టు చేస్తే అదృష్టం కలిసి వస్తుందని ప్రజలు చెప్పుకున్నారు. రామయ్య కూడా ఆశతో సాధువు దగ్గరకు వెళ్ళి తన కష్టాల గురించి చెప్పాడు.

సాధువు రామయ్య వైపు చూసి చిరునవ్వు నవ్వి, ఒక చిన్న విత్తనం ఇచ్చాడు. "ఈ విత్తనం సామాన్యమైనది కాదు. దీన్ని నీ పొలంలో నాటి, కంటికి రెప్పలా కాపాడుకో. బంగారపు కంచె వేసి, ఎవ్వరినీ దరిదాపుల్లోకి రానివ్వకు. మనసు పెట్టి సేవ చేస్తే, నీ కష్టాలన్నీ తీరిపోతాయి," అని చెప్పాడు.

రామయ్య సంతోషంగా ఇంటికి వచ్చి, సాధువు చెప్పినట్టే చేశాడు. తనకున్న కొద్దిపాటి బంగారాన్ని తాకట్టు పెట్టి, ఆ విత్తనం చుట్టూ కంచె వేశాడు. రాత్రింబవళ్లు దాని దగ్గరే ఉండి కాపలా కాసేవాడు. మిగతా పొలాల గురించి, తన కుటుంబం గురించి కూడా పట్టించుకోవడం మానేశాడు. భార్య లక్ష్మి ఎంత చెప్పినా వినేవాడు కాదు. "కొంచెం ఓపిక పట్టు లక్ష్మి, ఈసారి మన కష్టాలు తీరిపోతాయి," అని నమ్మకంగా చెప్పేవాడు.

రోజులు గడుస్తున్నాయి. రామయ్య కళ్ళు ఆ విత్తనం మీదే ఉన్నాయి. కలుపు మొక్కలు పెరిగి పొలం అంతా నిండిపోయింది. నీరు లేక మిగతా పంటలు ఎండిపోతున్నాయి. ఇంట్లో తిండికి కూడా కరువైంది. రామయ్య మాత్రం బంగారు పంట వస్తుందనే ఆశతో తన కళ్ళను మూసుకున్నాడు.

ఒకరోజు లక్ష్మి, రామయ్య దగ్గరకు వచ్చి కన్నీళ్లతో, "ఇంక చాలు రామయ్య. ఉన్నదంతా పోగొట్టుకున్నాం. కళ్ళు తెరువు. మన కుటుంబాన్ని కాపాడుకో," అని వేడుకుంది.

లక్ష్మి మాటలకు రామయ్య గుండె బరువెక్కింది. తన తప్పును తెలుసుకున్నాడు. వెంటనే బంగారు కంచెను తీసి, కలుపు మొక్కలను పీకడం మొదలుపెట్టాడు. ఎండిపోతున్న పంటలకు నీరు పెట్టాడు. తన శక్తినంతా కూడగట్టుకుని మళ్ళీ పొలం పనిలో నిమగ్నమయ్యాడు.

కొంతకాలం తరువాత, సాధువు ఇచ్చిన విత్తనం మొలకెత్తింది. కానీ అది బంగారు పంట కాదు, ఒక చిన్న తులసి మొక్క. రామయ్య ఆశ్చర్యంగా దానివైపు చూశాడు. అప్పుడు సాధువు మాటలు గుర్తొచ్చాయి - "మనసు పెట్టి సేవ చేస్తే...".

ఆ సంవత్సరం రామయ్యకు అంతగా దిగుబడి రాలేదు, కానీ అతను నిరాశ చెందలేదు. తన పొలాన్ని బాగు చేసుకున్నాడు. తన భార్యతో కలిసి తులసి మొక్కను పూజించాడు. కష్టించి పనిచేస్తూ, ఉన్న దాంట్లోనే సంతోషంగా జీవించాడు. అప్పుడే రామయ్యకు తెలిసింది, నిజమైన బంగారం పొలంలో పండే పంటలో లేదు, మనసులోని తృప్తిలో ఉందని.

Comments

Popular posts from this blog

Streamline Your AutoCAD Work with Expert Automation Services

ముక్తి వరకు ఒక యోగి ప్రయాణం

రహస్యాన్ని పంచుకున్న జయమ్మ!