కాలం పరీక్షిస్తుంది, జ్ఞానం పరిష్కారాన్ని చూపిస్తుంది
సీతారాంపురం అనే ఒక పచ్చని పల్లెటూరిలో, వెంకటేశ్వర్లు గారు ఉండేవారు. ఆయనకు 75 ఏళ్ళు. ఆయన జీవితం ఒక తెరిచిన పుస్తకం లాంటిది. కష్టాలు, నష్టాలు, అనుభవాలు అన్నీ దాని పుటల్లో నిక్షిప్తమై ఉన్నాయి. ఆయన పొలం దున్నుతూ, పంటలు పండిస్తూ జీవితాన్ని వెళ్లదీశారు. శరీరం వంగిపోయినా, ఆయన కళ్ళల్లో జ్ఞానకాంతులు మాత్రం ఏ మాత్రం తగ్గలేదు. వెంకటేశ్వర్లు గారికి చదువు అబ్బలేదు. బడి ముఖం ఎరగని ఆయన, ప్రకృతిని గురువుగా చేసుకున్నారు. కానీ, ఊరి పిల్లలు బడి నుంచి రాగానే ఆయన చుట్టూ చేరేవారు. వాళ్ళు చదివిన పాఠాలు ఆయనకు చెప్పేవారు. భూమి గుండ్రంగా ఉందనీ, ఆకాశంలో నక్షత్రాలు ఉన్నాయనీ, రాజుల కథలు, యుద్ధాల గాథలు – అన్నీ ఆయన ఆసక్తిగా వినేవారు. ఆయన అనేవారు, "నేర్చుకోవడానికి వయసు అడ్డు కాదు. జ్ఞానం అనేది ఒక వెలుగు లాంటిది. అది మనల్ని ఎప్పుడూ నడిపిస్తుంది." ఒకరోజు, వెంకటేశ్వర్లు గారు మంచాన పడ్డారు. ఆయన ఆరోగ్యం క్షీణించిపోయింది. ఊరంతా ఆయనను పరామర్శించడానికి వచ్చారు. పిల్లలు కన్నీళ్లతో ఆయన దగ్గర కూర్చున్నారు. ఒక చిన్నారి అడిగింది, "తాతయ్య గారు, మీరు జీవితంలో ఎన్నో విషయాలు నేర్చుకున్నారు. మీకు ఇప్పుడు ఏ...
