ssairam18

ఆ గుహ చాలా చిన్నది. బయట ప్రపంచపు చప్పుళ్లు అంతగా వినిపించవు. లోపల ఒక చిన్న మంట మెల్లగా వెలుగుతోంది. ఆ వెలుగులో ముడుచుకుని కూర్చున్నాడు ఒక యోగి. అతడి కళ్లు మూసుకుని ఉన్నా, ముఖంలో ఏదో వెలితి కనిపిస్తోంది. గతం ఒక నల్లని నీడలా అతడి మనసును కమ్ముకుంటూ ఉంటుంది. మనుషులతో అతడు పడిన బాధలు ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా గుర్తుకు వస్తున్నాయి. చిన్నప్పుడు స్నేహితులు వెక్కిరించిన రోజులు... కాలేజీలో ప్రేమించిన అమ్మాయి మోసం చేసిన క్షణాలు... ఉద్యోగంలో పై అధికారి నిందించిన సందర్భాలు... బంధువులు అవమానించిన తీరు... అన్నీ అతడి కళ్లముందు కదులుతున్నాయి. ప్రతిసారి ఎవరో ఒకరు దగ్గరగా వచ్చి భుజం మీద చేయి వేసి "నీకు నేనున్నా" అన్నారు. ఆ మాటల్లోని నిజాయితీని నమ్మి ఆశపడ్డాడు. కానీ ప్రతిసారీ అది ఒక భ్రమగానే మిగిలిపోయింది. ఆ "నేనున్నా" అనే మాట వెనుక ఒక స్వార్థం దాగి ఉండేది. అతడి బలహీనతలను ఆసరాగా చేసుకుని తమ గొప్పను చాటుకునే ప్రయత్నం చేసేవారు. అతడికి ఏమీ తెలియదని నిరూపించడానికి పోటీ పడేవారు. అతడి మనసులోని సున్నితమైన భావాలతో ఆటలాడుకునేవారు. ప్రేమను, నమ్మకాన్ని మనుషుల ద్వారా పొందుదామని ఆశించడం అతడి...

ఒక ఊరిలో రామయ్య అనే రైతు ఉండేవాడు. అతనికి కొబ్బరి చెట్ల తోట ఉండేది. రామయ్య ప్రతిరోజు కొబ్బరికాయలు కొట్టి వాటిని ఊరి సంతలో అమ్ముకునేవాడు. కొబ్బరికాయలు అమ్మేటప్పుడు ఒక విషయం గమనించాడు. కొబ్బరికాయ పగలగొట్టక ముందు దానిలోని నీరు చాలా స్వచ్ఛంగా, తీయగా ఉండేది. కానీ, పగలగొట్టిన కొద్దిసేపటికే దాని రుచి మారిపోయేది. నీరు కూడా మురికిగా తయారయ్యేది. రామయ్యకు దీనికి గల కారణం తెలుసుకోవాలని చాలా కుతూహలంగా ఉండేది. ఒకరోజు, ఊరిలోని పెద్దాయన గోవిందయ్యను ఈ విషయం గురించి అడిగాడు. గోవిందయ్య నవ్వుతూ ఇలా చెప్పాడు, "రామయ్య, కొబ్బరికాయ ఒక రక్షణ కవచం లాంటిది. అది చెట్టు నుండి వేరు చేసినా, తనలోని నీటిని కాపాడుతూ ఉంటుంది. కాయ పగలగొట్టే వరకు లోపలి నీటికి ఏ హాని జరగదు. కానీ, పగలగొట్టిన వెంటనే, బయటి గాలి, దుమ్ము, ధూళి, సూక్ష్మక్రిములు నీటితో కలిసిపోతాయి. అందుకే నీరు త్వరగా కలుషితమవుతుంది." గోవిందయ్య ఇంకా ఇలా చెప్పాడు, "నువ్వు ఒక విషయం గుర్తుపెట్టుకోవాలి రామయ్య. స్వచ్ఛమైన వాతావరణంలో కూడా, మనం జాగ్రత్తగా లేకపోతే కలుషితమయ్యే ప్రమాదం ఉంది. మన ఆలోచనలు, మన చుట్టూ ఉండే పరిస్థితులు కూడా కొబ్బరి నీటిల...

ఒక చిన్న గ్రామంలో రాజు అనే యువకుడు ఉండేవాడు. అతనికి పెద్ద లక్ష్యాలు ఉండేవి, కానీ గ్రామంలో ఉన్నవాళ్లు అతన్ని చిన్నచూపు చూశారు. "నీతో ఏమీ సాధ్యం కాదు!" "నీ కలలు వృథా!" "నీ ప్రయత్నాలు విఫలం అవుతాయి!" అని అతనిని ఎప్పుడూ అవహేళన చేస్తూ ఉండేవారు. అతనిపై సందేహం వ్యక్తం చేసేవారు. అతనిని నిరోధించేందుకు ప్రయత్నించేవారు. అతనిపై విమర్శలు చేసేవారు. అతన్ని చిన్నచూపు చూసేవారు. "నువ్వు చేయలేవు," అని అంటూనే ఉండేవారు. "ఇది అసాధ్యం," అని నిరుత్సాహపరుస్తూ ఉండేవారు. అయినా రాజు ఆగిపోలేదు. అతను తన కలల కోసం కష్టపడి శ్రమించాడు. రోజూ చిన్న మెట్టు ఎక్కుతూ, ఏ ఒక్కరి మాటల్ని పట్టించుకోకుండా ముందుకు సాగాడు. చివరికి, తన కృషితో పెద్ద వ్యాపారాన్ని స్థాపించి విజయవంతుడయ్యాడు. అతన్ని ఎవరూ ఆపలేకపోయారు! ఎవరైనా నిన్ను చూసి నవ్వగలరు, నిన్ను అవమానించగలరు, నీ మీద సందేహించగలరు. కానీ నువ్వు నిన్ను నువ్వు ఆపుకుంటే తప్ప, ఎవ్వరూ నిన్ను ఆపలేరు!

అనగనగా ఒక చిన్న పల్లెటూరులో రాము అనే ఒక యువకుడు ఉండేవాడు. రాము చాలా తెలివైనవాడు, చురుకైనవాడు. కానీ, అతనికి ఒక పెద్ద బలహీనత ఉండేది - భయం. చిన్నప్పటి నుండి, అతను ప్రతి చిన్న విషయానికి భయపడేవాడు. చీకటి అంటే భయం, ఎవరైనా కొత్త వ్యక్తిని కలవాలంటే భయం, ఏదైనా కష్టమైన పని చేయాలంటే భయం. ఒకరోజు, ఆ ఊరికి ఒక కొత్త సమస్య వచ్చింది. ఊరి పక్కనే ఉన్న అడవిలో ఒక భయంకరమైన పులి తిరుగుతోందని ప్రజలు భయపడ్డారు.  ఆ పులి చాలా పశువులను చంపిందని, మనుషుల మీద కూడా దాడి చేస్తుందని భయంతో వణికిపోయారు. ఊరి పెద్దలు సమావేశమై పులిని ఎలాగైనా చంపాలని నిర్ణయించుకున్నారు. కానీ, పులిని చంపడానికి ఎవరూ ముందుకు రాలేదు. రాము కూడా ఈ విషయం విన్నాడు. మొదట్లో అతనికి చాలా భయం వేసింది. 'నేను పులిని ఎలా ఎదుర్కోగలను? అది నన్ను చంపేస్తే?' అని మనసులో అనుకున్నాడు. కానీ, ఊరి ప్రజల భయాన్ని, కష్టాన్ని చూసి రాము మనసు మార్చుకున్నాడు. ఏదో ఒకటి చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అప్పుడు రాము తన చిన్ననాటి స్నేహితుడు గోవింద్ దగ్గరకు వెళ్ళాడు. గోవింద్ చాలా ధైర్యవంతుడు. రాము తన భయాన్ని గోవింద్తో పంచుకున్న...

చైత్ర మాసం రాగానే ప్రకృతి అంతా కొత్త అందాలతో ముస్తాబైంది. మామిడి చెట్లు లేలేత చిగుళ్లతో కళకళలాడుతున్నాయి. ఇంటింటా ఉగాది పండుగ సందడి మొదలైంది. రంగురంగుల తోరణాలు వాకిళ్లను అలంకరించాయి. పిల్లలంతా కొత్త బట్టలు వేసుకుని సంబరంగా తిరుగుతున్నారు. లక్ష్మి గారి ఇల్లు ఉగాది సంబరాలతో నిండిపోయింది. ఆమె ఉదయం నుంచే హడావుడిగా వంట పనిలో మునిగిపోయారు. ఉగాది పచ్చడి కోసం వేపపువ్వు, మామిడికాయ ముక్కలు, బెల్లం, చింతపండు రసం సిద్ధం చేస్తున్నారు. ఆ వాసన ఇల్లంతా వ్యాపించి పండుగ వాతావరణాన్ని మరింత ఆహ్లాదకరంగా మార్చేసింది. లక్ష్మి గారి మనవడు చింటూ కొత్త బట్టలు వేసుకుని అల్లరి చేస్తూ తిరుగుతున్నాడు. "నానమ్మా, పచ్చడి ఎప్పుడు అవుతుంది? నాకు తినాలని ఉంది," అంటూ ఆమె చుట్టూ తిరుగుతున్నాడు. లక్ష్మి నవ్వుతూ, "ఒరేయ్ బాబు, కొంచెం ఆగరా. అందరం కలిసి తిందాం," అని చెప్పి అతన్ని దగ్గరకు తీసుకుని బుగ్గలు నిమిరింది. అంతలో ఆమె కూతురు రమ తన భర్త, పిల్లలతో వచ్చింది. ఇల్లంతా సందడిగా మారిపోయింది. పిల్లల కేరింతలు, పెద్దల నవ్వులతో ఆ ఇల్లు ఒక పండుగ వేదికలా కళకళలాడింది. లక్ష్మి అందరికీ ఉగాది పచ్చడిని స్వయంగా వడ్డించారు...

ఒక చిన్న పల్లెటూరిలో రాము అనే ఒక యువకుడు ఉండేవాడు. రాము చదువులో అంతంత మాత్రమే ఉండేవాడు. ఎన్నిసార్లు ప్రయత్నించినా పరీక్షలలో మంచి మార్కులు సంపాదించలేకపోయేవాడు. దానితో తన జీవితం ఇక ఇంతేనా అని నిరాశకు గురయ్యాడు. ఒకరోజు, రాము తన తాతగారితో కలిసి ఇంటి ముందు కూర్చుని ఉండగా, తాతగారు అతనికి ఒక గ్లాసు నీరు ఇచ్చారు. గ్లాసులో నీటిని చూపిస్తూ, తాతగారు ఇలా అన్నారు, “రాము, చూడు ఈ నీరు ఎంత స్వచ్ఛంగా ఉందో! దీనిని తాగితే మన దాహం తీరుతుంది, మన శరీరం పునరుత్తేజితమవుతుంది. కానీ, ఈ నీరు నిలకడగా ఉంటే మురికి పడుతుంది, తాగడానికి పనికిరాకుండా పోతుంది.” రాము తాతగారి మాటలను అర్థం చేసుకోలేకపోయాడు. తాతగారు నవ్వి, “రాము, నీ జీవితం కూడా ఈ నీటిలాంటిదే. నీలో ప్రతిభ ఉంది, కానీ నువ్వు నిరాశతో నిలబడిపోతే, నీ ప్రతిభ మురికిపడుతుంది. ప్రయత్నిస్తూ ఉంటేనే అది ఉపయోగపడుతుంది.” తాతగారి మాటలు రాముకు కొత్త వెలుగును చూపించాయి. రాము మళ్ళీ కష్టపడి చదవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ప్రతిరోజు మరింత శ్రద్ధతో చదివాడు. మొదటిసారి విఫలమైనా, రెండవసారి మరింత కష్టపడ్డాడు. చివరికి, రాము తన పరీక్షలలో మంచి మార్కులు సాధించాడు. ఆ రోజు రాముకు అ...

ఒక ఊరిలో, రమేష్ అనే ఒక యువకుడు ఉండేవాడు. అతనికి జీవితం ఎప్పుడూ ఒక సుడిగుండంలా అనిపించేది. చదువు, ఉద్యోగం, కుటుంబ సమస్యలు.. ఇలా ప్రతి క్షణం ఏదో ఒక సమస్యతో సతమతమవుతూ ఉండేవాడు. చిన్న విషయానికి కూడా చింతిస్తూ, కోపంతో అల్లకల్లోలంగా మారిపోయేవాడు. ఒకరోజు, రమేష్ తన మనసులోని బాధను తన తాతయ్యతో చెప్పుకున్నాడు. తాతయ్య ఒక వృద్ధుడు, చాలా శాంతంగానూ, జ్ఞానంతోనూ ఉండేవారు. "తాతయ్యా, నా జీవితం ఎప్పుడూ ఒక అల్లకల్లోలంగా ఉంది. ప్రతిదీ నన్ను ముంచివేస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది. నేను ఎలా శాంతంగా ఉండగలను?" అని అడిగాడు రమేష్. తాతయ్య నవ్వి, "రమేష్, జీవితం సముద్రంలాంటిది. కొన్నిసార్లు అలలు ఎగిసిపడుతూ ఉంటాయి, తుఫానులు వస్తాయి. కానీ సముద్రం లోపలికి వెళితే, అది ఎప్పుడూ శాంతంగానే ఉంటుంది. అదే రహస్యం." అన్నారు. అతను రమేష్ని సముద్ర తీరానికి తీసుకెళ్లారు. "చూడు రమేష్, అలలు ఎలా ఎగురుతున్నాయో. అవి వస్తాయి, కొట్టుకుంటాయి, మళ్ళీ వెళ్ళిపోతాయి. కానీ సముద్రం అడుగున, లోపల, శాంతంగానే ఉంది. నీ మనస్సు కూడా అంతే. బయట ఎలాంటి సమస్యలున్నా, నీ లోపల శాంతంగా ఉండటానికి ప్రయత్నించు." అన్నారు. తాతయ్య, స...