మనసు కూడా కొబ్బరి నీటిలాంటిదే!
ఒక ఊరిలో రామయ్య అనే రైతు ఉండేవాడు. అతనికి కొబ్బరి చెట్ల తోట ఉండేది. రామయ్య ప్రతిరోజు కొబ్బరికాయలు కొట్టి వాటిని ఊరి సంతలో అమ్ముకునేవాడు. కొబ్బరికాయలు అమ్మేటప్పుడు ఒక విషయం గమనించాడు. కొబ్బరికాయ పగలగొట్టక ముందు దానిలోని నీరు చాలా స్వచ్ఛంగా, తీయగా ఉండేది. కానీ, పగలగొట్టిన కొద్దిసేపటికే దాని రుచి మారిపోయేది. నీరు కూడా మురికిగా తయారయ్యేది.
రామయ్యకు దీనికి గల కారణం తెలుసుకోవాలని చాలా కుతూహలంగా ఉండేది. ఒకరోజు, ఊరిలోని పెద్దాయన గోవిందయ్యను ఈ విషయం గురించి అడిగాడు.
గోవిందయ్య నవ్వుతూ ఇలా చెప్పాడు, "రామయ్య, కొబ్బరికాయ ఒక రక్షణ కవచం లాంటిది. అది చెట్టు నుండి వేరు చేసినా, తనలోని నీటిని కాపాడుతూ ఉంటుంది. కాయ పగలగొట్టే వరకు లోపలి నీటికి ఏ హాని జరగదు. కానీ, పగలగొట్టిన వెంటనే, బయటి గాలి, దుమ్ము, ధూళి, సూక్ష్మక్రిములు నీటితో కలిసిపోతాయి. అందుకే నీరు త్వరగా కలుషితమవుతుంది."
గోవిందయ్య ఇంకా ఇలా చెప్పాడు, "నువ్వు ఒక విషయం గుర్తుపెట్టుకోవాలి రామయ్య. స్వచ్ఛమైన వాతావరణంలో కూడా, మనం జాగ్రత్తగా లేకపోతే కలుషితమయ్యే ప్రమాదం ఉంది. మన ఆలోచనలు, మన చుట్టూ ఉండే పరిస్థితులు కూడా కొబ్బరి నీటిలాంటివే. వాటిని మనం కాపాడుకోకపోతే, అవి త్వరగా కలుషితమైపోతాయి."
రామయ్యకు గోవిందయ్య చెప్పిన మాటలు బాగా అర్థమయ్యాయి. ఆ రోజు నుండి, రామయ్య కొబ్బరి నీటిని అమ్మేటప్పుడు మరింత జాగ్రత్తగా ఉండటమే కాకుండా, తన ఆలోచనలను, తన చుట్టూ ఉండే వాతావరణాన్ని కూడా పరిశుభ్రంగా ఉంచుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు.
ఈ కథ ద్వారా మనం తెలుసుకోవాల్సింది ఏమిటంటే, మనల్ని మనం కాపాడుకోవడానికి ఒక రక్షణ వ్యవస్థ ఉన్నప్పటికీ, బాహ్య ప్రపంచంతో సంబంధం ఏర్పడినప్పుడు జాగ్రత్తగా ఉండటం చాలా ముఖ్యం.
కొబ్బరి కాయ పగలనంతవరకు దానిలోని నీరు స్వచ్ఛంగా ఉంటే, పగిలినప్పుడు అది త్వరగా కలుషితమవడానికి ఏమి కారణం?
Comments
Post a Comment