మీ జీవితానికి మీరే యజమానులు
ఆ గుహ చాలా చిన్నది. బయట ప్రపంచపు చప్పుళ్లు అంతగా వినిపించవు. లోపల ఒక చిన్న మంట మెల్లగా వెలుగుతోంది. ఆ వెలుగులో ముడుచుకుని కూర్చున్నాడు ఒక యోగి. అతడి కళ్లు మూసుకుని ఉన్నా, ముఖంలో ఏదో వెలితి కనిపిస్తోంది.
గతం ఒక నల్లని నీడలా అతడి మనసును కమ్ముకుంటూ ఉంటుంది. మనుషులతో అతడు పడిన బాధలు ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా గుర్తుకు వస్తున్నాయి.
చిన్నప్పుడు స్నేహితులు వెక్కిరించిన రోజులు... కాలేజీలో ప్రేమించిన అమ్మాయి మోసం చేసిన క్షణాలు... ఉద్యోగంలో పై అధికారి నిందించిన సందర్భాలు... బంధువులు అవమానించిన తీరు... అన్నీ అతడి కళ్లముందు కదులుతున్నాయి.
ప్రతిసారి ఎవరో ఒకరు దగ్గరగా వచ్చి భుజం మీద చేయి వేసి "నీకు నేనున్నా" అన్నారు. ఆ మాటల్లోని నిజాయితీని నమ్మి ఆశపడ్డాడు. కానీ ప్రతిసారీ అది ఒక భ్రమగానే మిగిలిపోయింది.
ఆ "నేనున్నా" అనే మాట వెనుక ఒక స్వార్థం దాగి ఉండేది. అతడి బలహీనతలను ఆసరాగా చేసుకుని తమ గొప్పను చాటుకునే ప్రయత్నం చేసేవారు. అతడికి ఏమీ తెలియదని నిరూపించడానికి పోటీ పడేవారు. అతడి మనసులోని సున్నితమైన భావాలతో ఆటలాడుకునేవారు.
ప్రేమను, నమ్మకాన్ని మనుషుల ద్వారా పొందుదామని ఆశించడం అతడి అతిపెద్ద తప్పు అని అతడు గ్రహించాడు. మనుషులు తమ స్వార్థంతో, తమలోని అసూయతో ఎదుటివారిని తమ స్థాయికి లాగడానికి ప్రయత్నిస్తారని తెలుసుకున్నాడు.
అందుకే అతడు మనుషులకు దూరంగా ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఒక యోగిలా ఒంటరి జీవితాన్ని గడపడం ప్రారంభించాడు. తన ఆలోచనలతో, తన ధ్యానంతో సంతోషంగా ఉండటం నేర్చుకున్నాడు.
అప్పుడప్పుడు ఎవరైనా ఆ గుహ వైపు వస్తే అతడు ఒకే మాట చెబుతాడు: "మీ జీవితానికి మీరే యజమానులు. మీపై అధికారం ఎవరికీ ఇవ్వకండి."
రిలేషన్స్లో బాధపడుతున్న ఎందరో ఈ మాటలు విన్న తర్వాత తమ తప్పును తెలుసుకున్నారు. తమ జీవితాలపై మరొకరికి అధికారం ఇవ్వడం వల్లే తాము సంతోషంగా ఉండలేకపోతున్నామని గ్రహించారు.
యోగిలా ఒంటరిగా ఉండటం కష్టమే కావచ్చు. కానీ మనుషుల వల్ల కలిగే బాధల కంటే ఒంటరితనం ఎంతో మేలు అని అతడు నమ్మాడు. తన స్వేచ్ఛను, తన శాంతిని కాపాడుకోవడానికి అతడు తీసుకున్న నిర్ణయం సరైనదే అని అతడి మనసు చెబుతోంది.
ఇప్పటికీ ఆ యోగి అదే గుహలో ఒంటరిగా జీవిస్తున్నాడు. అతడి కళ్లల్లో ఇప్పుడు ప్రశాంతత కనిపిస్తోంది. మనుషుల వల్ల కలిగిన గాయాలు కాలంతో మాసిపోయాయి. తన జీవితానికి తానే రాజు అని తెలుసుకున్న తృప్తి అతడి ముఖంలో స్పష్టంగా కనబడుతోంది.
Comments
Post a Comment