కోరికలు ఎక్కువైతే కోల్పోయేది సంతోషం

ఒక ఊరి చివర ఒక గుడిసెలో రామయ్య అనే పేద రైతు ఉండేవాడు. అతనికి కొద్దిపాటి పొలం, ఒక ఆవు ఉండేవి. వాటితో వచ్చే ఆదాయంతో అతను తన భార్య లక్ష్మితో సంతోషంగా జీవించేవాడు. ఒకరోజు రామయ్య పొలం దున్నుతుండగా అతనికి ఒక చిన్న బంగారు పెట్టె దొరికింది. ఆశ్చర్యంగా దాన్ని తెరిచి చూస్తే అందులో ఒక రాయి ఉంది. ఆ రాయిని తాకితే ఏదైనా కోరిక వెంటనే నెరవేరుతుందని అతనికి అర్థమైంది.

మొదట రామయ్య సంతోషించాడు. తన పేదరికం తొలగిపోతుందని సంబరపడ్డాడు. వెంటనే ఆ రాయిని ముట్టుకుని ఒక పెద్ద ఇల్లు కావాలని కోరుకున్నాడు. అంతే! క్షణాల్లో అతని గుడిసె స్థానంలో ఒక పెద్ద భవంతి వెలిసింది. రామయ్య, లక్ష్మి ఆనందానికి అవధుల్లేవు.

కొన్ని రోజుల తరువాత రామయ్య మనసులో దురాశ మొదలైంది. ఇంటితో పాటు పొలం కూడా పెద్దగా ఉంటే బాగుంటుందని అనుకున్నాడు. వెంటనే రాయిని ముట్టుకుని తన పొలం విస్తీర్ణం పెంచమని కోరాడు. అతని కోరిక నెరవేరింది.

ఇలా ఒక్కొక్కటిగా రామయ్య కోరికలు కోరుతూనే ఉన్నాడు. డబ్బు, బంగారం, వాహనాలు ఇలా అన్నీ సమకూరాయి. ఐశ్వర్యంతో రామయ్య జీవితం పూర్తిగా మారిపోయింది. కానీ అతని మనశ్శాంతి మాత్రం దూరమైంది.

మునుపు పొలం పనులు చేసుకుంటూ, భార్యతో కబుర్లు చెప్పుకుంటూ సంతోషంగా ఉండే రామయ్య ఇప్పుడు డబ్బు లెక్కలు వేసుకుంటూ, ఆస్తులను కాపాడుకుంటూ ఒంటరిగా గడుపుతున్నాడు. లక్ష్మి కూడా ఆ భవంతిలో బానిసలాగా పనిచేస్తూ అలసిపోయింది. వారి మధ్య ప్రేమ, ఆప్యాయత తగ్గిపోయాయి.

ఒకరోజు రామయ్య తన భార్యతో మాట్లాడుతూ "లక్ష్మి! మనకు అన్నీ ఉన్నాయి. కానీ సంతోషం మాత్రం లేదు" అన్నాడు. లక్ష్మి కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగాయి. "నిజమేనండి. మన పాత గుడిసెలో పేదరికంలో ఎంతో ఆనందంగా ఉండేవాళ్ళం" అని బాధపడింది.

రామయ్యకు తన తప్పు తెలిసింది. వెంటనే ఆ బంగారు రాయిని ముట్టుకుని తన జీవితాన్ని తిరిగి ఇవ్వమని కోరుకున్నాడు. క్షణాల్లో ఆ భవంతి మాయమైపోయింది. రామయ్య, లక్ష్మి మళ్ళీ తమ గుడిసెలో ఉన్నారు.

ఆ రోజు నుండి రామయ్య, లక్ష్మి తమకున్న దాంట్లోనే సంతోషంగా జీవించారు. అత్యాశ ఎప్పుడూ ఆనందాన్ని ఇవ్వదని వారు తెలుసుకున్నారు.

నీతి: దురాశ దుఃఖానికి మూలం. సంతోషం మనసులో ఉంటుంది, డబ్బులో కాదు. మనకున్న దానితో తృప్తిగా ఉండటమే నిజమైన ఆనందం.