కొవ్వొత్తి వెలుగులో

ఒకప్పుడు రామయ్య అనే తత్వవేత్త ఉండేవాడు. చిన్నప్పటి నుండి ఆయనకు లోకంలోని విషయాల గురించి ఎన్నో సందేహాలు వచ్చేవి. "మనిషి ఎందుకు పుడతాడు? చావు అంటే ఏమిటి?" లాంటి ప్రశ్నలు ఆయనను నిత్యం వెంటాడుతూ ఉండేవి.

ఒకరోజు రామయ్య రాత్రి భోజనం చేసి, తన గదిలో కూర్చుని పుస్తకం చదువుతున్నాడు. గదిలో ఒక కొవ్వొత్తి వెలుగుతోంది. ఆ వెలుగును చూస్తూ రామయ్య ఆలోచనలో పడ్డాడు. "ఈ వెలుగు ఎక్కడి నుండి వస్తోంది? ఇది నిన్నటి వెలుగేనా? కాదు, నిన్నటి వెలుగు ఎప్పుడో ఆరిపోయింది. మరి ఇది? ఇది కూడా క్షణ క్షణం మారుతూనే ఉంది కదా! అయినా మనకు ఒకేలా ఎందుకు కనిపిస్తోంది?"

ఈ ప్రశ్న రామయ్యను నిద్రపోనివ్వలేదు. ఆయన ఆ రాత్రంతా కొవ్వొత్తిని పరీక్షగా చూస్తూనే ఉన్నాడు. ఆయనకు అర్థమైంది ఏమిటంటే, కొవ్వొత్తి నుండి ప్రతి క్షణం కొత్త జ్వాల పుడుతోంది, వెంటనే ఆరిపోతోంది. మళ్ళీ ఇంకో జ్వాల వస్తోంది. ఇలా నిరంతరం జరుగుతూనే ఉంది. కానీ మన కళ్ళు ఆ మార్పును గుర్తించలేకపోతున్నాయి.

మరుసటి రోజు రామయ్య ఊరిలోని విద్యుత్ కార్యాలయానికి వెళ్ళాడు. అక్కడ ఆయన విద్యుత్ శాఖ అధికారి సుబ్బారావును కలిశాడు. "సార్, నాకు ఒక సందేహం ఉంది" అని రామయ్య అడిగాడు.

"చెప్పండి రామయ్య గారు, మీ సందేహం ఏమిటో" అని సుబ్బారావు అన్నారు.

"మీరు నాకు ప్రతి నెల విద్యుత్ బిల్లు ఎందుకు పంపుతున్నారు? బల్బు నాది, స్విచ్ నాది, కరెంటు మీది ఎందుకవుతుంది?" అని రామయ్య అడిగాడు.

సుబ్బారావు నవ్వి, "మీరు బల్బును కొనుక్కున్నది నిజమే, స్విచ్ మీదే. కానీ ఆ బల్బు వెలగడానికి కావలసిన విద్యుత్తును మేం ఉత్పత్తి చేస్తున్నాం. మా ఇంజనీర్లు, సిబ్బంది నిరంతరం కష్టపడి జనరేటర్ల ద్వారా విద్యుత్తును ఉత్పత్తి చేస్తున్నారు. ఆ విద్యుత్తును వైర్ల ద్వారా మీ ఇంటికి పంపిస్తున్నాం. మీరు స్విచ్ వేసినప్పుడు, ఆ విద్యుత్తు బల్బు గుండా ప్రవహించి వెలుగును ఇస్తుంది. మీరు కట్టేది వెలుగుకు కాదు, ఆ వెలుగును ఉత్పత్తి చేయడానికి ఉపయోగించిన విద్యుత్తుకు" అని సమాధానం ఇచ్చాడు.

రామయ్య కాసేపు ఆలోచించి, "మీరు చెప్పింది నిజమే. మనం చూసేది ఒక భ్రమ మాత్రమే. మన కళ్ళు నిజమైన రూపాన్ని చూడలేవు. ఈ ప్రపంచంలో ప్రతిదీ మారుతూనే ఉంటుంది. కానీ మనం ఆ మార్పును గుర్తించలేము" అన్నాడు.

సుబ్బారావు చిరునవ్వుతో, "అవును రామయ్య గారు. అందుకే జ్ఞానం సంపాదించడానికి నిరంతరం ప్రయత్నించాలి. కనిపించేదాని వెనుక ఉన్న నిజాలను తెలుసుకోవాలి" అని అన్నారు.

ఆ రోజు నుండి రామయ్య తన చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్ని మరింత లోతుగా పరిశీలించడం మొదలుపెట్టాడు. ప్రతి వస్తువులో, ప్రతి మనిషిలో మార్పును గమనించడం ప్రారంభించాడు. అప్పుడే ఆయనకు తెలిసింది, జీవితం అంటే నిరంతరం జరిగే మార్పుల సమ్మేళనమని. ఆ మార్పును అంగీకరించిన వాడే నిజమైన సంతోషాన్ని పొందగలడని రామయ్య గ్రహించాడు.

ఈ విధంగా, రామయ్య ఒక చిన్న కొవ్వొత్తి వెలుగు నుండి జీవిత సత్యాన్ని తెలుసుకున్నాడు.