జీవిత లక్ష్యం
శవాల మీద పేలాలు ఏరుకునే వ్యాపారి
గుండు సూరయ్య బట్టల వ్యాపారి. ఊరంతా అతన్ని గుండు సూరయ్య అని పిలిచేవారు. అతనికి డబ్బు పిచ్చి ఎక్కువ. ఎలాగైనా సరే డబ్బు సంపాదించాలనే తపన తప్ప వేరే ధ్యాస ఉండేది కాదు.
ఒకసారి ఊరిలో కరువు వచ్చింది. ప్రజలంతా తిండిలేక అల్లాడిపోతున్నారు. చాలామంది ఊరు వదిలి వలస పోతున్నారు. సూరయ్య మాత్రం తన దుకాణంలోని బట్టల ధరలు పెంచేశాడు. "ఇదే అదును, బాగా డబ్బు సంపాదించవచ్చు" అని అనుకున్నాడు.
కొంతకాలానికి దేశంలో యుద్ధం మొదలైంది. సైనికులకు బట్టలు, ఇతర వస్తువులు అవసరమయ్యాయి. సూరయ్య వెంటనే తన సరుకునంతా అధిక ధరలకు అమ్మేశాడు. యుద్ధంలో ప్రజలు చనిపోతుంటే, సూరయ్య మాత్రం తన లాభాల గురించి లెక్కలు వేసుకుంటున్నాడు.
సూరయ్య మనసులో ఏ మాత్రం దయ, జాలి లేవు. మానవత్వం అంటే ఏమిటో అతనికి తెలియదు. డబ్బు సంపాదించడమే అతని జీవిత లక్ష్యం.
ఒకరోజు సూరయ్య గుడికి వెళ్ళాడు. అక్కడ ఒక సాధువు కూర్చుని ఉన్నాడు. సూరయ్యను చూసి సాధువు నవ్వుతూ "ఏమి సూరయ్యా, శవాల మీద పేలాలు ఏరుకుంటున్నావా?" అని అడిగాడు.
సూరయ్యకు అర్థం కాలేదు. "అదేమిటి స్వామీజీ అలా అంటున్నారు?" అని అడిగాడు.
సాధువు చెప్పాడు "ప్రపంచ యుద్ధం, కరువు కాటకాలు ప్రజల ప్రాణాలను తీస్తుంటే, నువ్వు వాటిని డబ్బు సంపాదించే అవకాశాలుగా చూస్తున్నావు. ఇది ధర్మం కాదు. ప్రజల కష్టాలను చూసి సంతోషించేవాడు మానవుడే కాదు."
సూరయ్యకు కనువిప్పు కలిగింది. తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. వెంటనే తన దుకాణంలోని ధరలు తగ్గించాడు. పేద ప్రజలకు ఉచితంగా బట్టలు పంచాడు. తన సంపాదనలో కొంత భాగాన్ని ప్రజల కోసం ఖర్చు చేశాడు.
అప్పటినుండి సూరయ్య తన జీవితాన్ని మార్చుకున్నాడు. నిజాయితీగా వ్యాపారం చేస్తూ, ప్రజలకు సహాయం చేస్తూ సంతోషంగా జీవించాడు.
Comments
Post a Comment