జ్ఞాన జ్యోతి

ఒకానొక అందమైన గ్రామంలో ఇద్దరు స్నేహితులు ఉండేవారు – ఆనంద్, విక్రమ్. ఆనంద్ కు జ్ఞానం సంపాదించడం అంటే ఎంతో ఇష్టం. ప్రతీ విషయాన్ని క్షుణ్ణంగా తెలుసుకోవాలని, కొత్త విషయాలు నేర్చుకోవాలని తపించేవాడు. ఖాళీ సమయం దొరికితే చాలు, ఊరి చివర ఉన్న పండితుడు రామశాస్త్రి గారి దగ్గరకు వెళ్ళి అనేక విషయాలు అడిగి తెలుసుకునేవాడు. పొలంలో పని చేస్తున్నప్పుడు కూడా మొక్కల గురించి, నేల స్వభావం గురించి పెద్దలను అడిగి తెలుసుకుంటూ ఉండేవాడు.

విక్రమ్ దీనికి పూర్తి విరుద్ధం. "జ్ఞానం ఎక్కడికి పోతుంది? అవసరమైనప్పుడు అదే వస్తుందిలే! అనవసరంగా కష్టపడటం దేనికి?" అని తీరిగ్గా కాలక్షేపం చేసేవాడు. రామశాస్త్రి గారు చెప్పే విషయాలు విన్నా, "ఇవన్నీ మనకెందుకులే!" అని పెడచెవిన పెట్టేవాడు. ఆనంద్ ఎంత చెప్పినా వినేవాడు కాదు.

ఒకసారి ఆ గ్రామానికి పెద్ద కరువు వచ్చింది. బావులు, చెరువులు ఎండిపోయాయి. పంటలు పండక ప్రజలు ఆకలితో అలమటించసాగారు. అందరూ ఏం చేయాలో తెలియక దిక్కుతోచని స్థితిలో ఉండిపోయారు.

అప్పుడు ఆనంద్ ముందుకు వచ్చాడు. తను రామశాస్త్రి గారి దగ్గర, ఇతర అనుభవజ్ఞులైన రైతుల దగ్గర నేర్చుకున్న విషయాలను గుర్తు చేసుకున్నాడు. భూగర్భ జలాల గురించి, తక్కువ నీటితో పండే పంటల గురించి, నీటిని పొదుపుగా వాడుకునే పద్ధతుల గురించి గ్రామస్తులకు వివరించాడు. అందరినీ కలుపుకుని, కొన్ని పాత బావులను లోతుగా తవ్వించి, ఇంకుడు గుంతలు నిర్మించేలా చేశాడు. తక్కువ నీటితో పెరిగే జొన్న, సజ్జ వంటి పంటలను వేయించాడు.

విక్రమ్ మాత్రం, "ఇంత కష్టపడితే ఫలితం వస్తుందో రాదో! దేవుడే మనల్ని కాపాడాలి" అని అంటూ ఏ పనీ చేయకుండా కూర్చున్నాడు.

కొన్ని నెలలు గడిచాయి. ఆనంద్ చూపిన మార్గంలో నడిచిన రైతుల పొలాల్లో కొద్దో గొప్పో పంట పండింది. తవ్వించిన బావులలో కొద్దిగా నీరు ఊరింది. దానితో గ్రామస్తులు ఆ కరువును కొంతవరకు తట్టుకోగలిగారు. కనీసం తాగడానికి నీరు, తినడానికి కొంచెం తిండి దొరికాయి.

విక్రమ్ కుటుంబం మాత్రం చాలా ఇబ్బందులు పడింది. అప్పుడు విక్రమ్ కు జ్ఞానోదయం కలిగింది. "జ్ఞానం ప్రతిచోటా ఉంది, ఆనంద్ దాన్ని వెతికి పట్టుకున్నాడు, సద్వినియోగం చేసుకున్నాడు. నేను సోమరితనంతో దాన్ని నిర్లక్ష్యం చేశాను. అందుకే ఈరోజు ఈ దుస్థితి" అని పశ్చాత్తాపపడ్డాడు.

ఆ తర్వాత విక్రమ్ కూడా ఆనంద్ దగ్గర, రామశాస్త్రి గారి దగ్గర విషయాలు నేర్చుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.

నీతి: జ్ఞానం అనేది వెలుగు లాంటిది. అది మన చుట్టూ ఉన్నా, దాన్ని పొందాలనే ఆసక్తి, వెతకాలనే తపన మనలో ఉన్నప్పుడే మన జీవితాలు ప్రకాశవంతమవుతాయి. అవకాశం వచ్చినప్పుడు నేర్చుకోవడానికి వెనుకాడకూడదు.